Κυριακή, 9 Μαρτίου 2008

Αποτελέσματα από τη συζήτηση για τη γυναικεία λογοτεχνία

Όμορφη πραγματική και ουσιαστική η συζήτηση που έγινε στο studio της ΝΕΤ στην εκπομπή "περίπλους" για το αν υπάρχει γυναικεία ή όχι λογοτεχνία. Ιδιαίτερα φιλόξενη η οικοδέσποινα Εριφύλη Μαρωνίτη που μας έκανε τη Λένα Μαντά και μένα να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας. Και ακόμη πιο ενθαρρυντική η διαπίστωση από την ανταπόκριση των φίλων ακροατών στη δική μας άποψη ότι η ποιότητα στη λογοτεχνία - πεζογραφία δεν κρίνεται από το φύλο αλλά από το ταλέντο και την αφοσίωση του ανθρώπου που εκφράζεται μέσω τηςγραφής του. Σας ευχαριστώ πολύ. Ένιωσα υπέροχα, μέρα που ήταν χτες, ως γυναίκα και ως συγγραφέας.
Να επισημάνω ότι στο ιστολόγιο του φίλου Νίκου Διακογιάννη, έχει γίνει μια εξαίρετη αναφορά στο έργο της υπέροχης Μελίνας Μερκούρη. Μια γυναίκα ποτάμι, θησαυρός, χείμαρρος που ταυτίστηκε μες στο μυαλό μου με τους μεγάλους ευεργέτες της Ελλάδας. Γιατί ευεργεσία είναι για την Ελλάδα η όποια προσπάθεια ενάντια σ' εκείνους που μπορούν να την κάνουν να φαίνεται μικρή ενώ είναι απέραντη αφού βγάζει τέτοιους ανεπανάληπτους ανθρώπους.

11 σχόλια:

akamas είπε...

Μια πραγματικά ενδιαφέρουσα συζήτηση από τηνοποία φανηκε ότι εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι ταλέντο και αφοσίωση εκ μέρους των συγγραφέων στο έργο τους. Το θέμα ειναι πως θα δημιουργηθούν και περισσότεροι αναγνώστες καθώς στην Ελλάδα είμαστε ελάχιστοι.

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Ωστόσο πιστεύω ότι η αγάπη για το βιβλίο είναι κατεξοχήν θέμα της οικογένειας και της διαπαιδαγώγησης. Πρέπει να μαθαίνουμε στα παιδιά μας από μικρά να διαβάζουν και να μην τα καθηλώνουμε στην τηλεόραση για να μας αφήνουν ήσυχους. Άλλη βοήθεια μπορεί να ύπάρξει ίσως με την αύξηση των εκπομπών και των συζητήσεων για το βιβλίο από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Κυρίως όμως η αγάπη για το βιβλίο είναι θέμα ανάγκης που την ανακαλύπτει κάποιος μόνο όταν πειστεί ότι το βιβλίο κάνει καλή συντροφιά. Οι γυναίκες καταφεύγουν σ' αυτό περισσότερο απ' ό,τι οι άντρες, όπως αποδεικνύουν τα στατιστικά στοιχεία. Πρέπει να καταστεί σαφές ίσως ότι η επαφή και η κατανόηση της πεζογραφίας βοηθάει και στην προσέγγιση των δύο φύλων. Μήπως πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κοινό σημείο συζήτησης και αναφοράς η πεζογραφία για να έρθουν πιο κοντά οι άνθρωποι;

Μαρία (Τρίπολη) είπε...

Μελίνα Μερκούρη ε???
Απίστευτη γυναίκα!!!
Την παρακολουθούσα μικρή, αν και όταν έφυγε ήμουν στο γυμνάσιο, και μετά το θανατό της έμαθα ακόμα περισσότερα πράγματα γι αυτήν!!
Θα μπω μετά στο blog του Νικόδημου να το δω!!!
Καλημέρα και καλή σαρακοστήηη :)
Πως περάσατε?

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Μαράκι μου, καλή Σαρακοστή. Για μένα το τριήμερο σήμαινε ανάκτηση δυνάμεων για τους δυο επόμενους μήνες που προμηνύονται ευχάριστοι αλλά και κουραστικοί καθώς θα έχω την ευκαιρία να βρεθώ κοντά σε αναγνώστες της επαρχίας αλλά και με πολύ γράψιμο μιας και ξεκίνησα ένα καινούργιο βιβλίο που του αφιερώνω ήδη αρκετές ώρες κάθε μέρα. Φιλάκια.

akamas είπε...

Κάποια εκδήλωση στην Αθήν θα γίνει;

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Βεβαίως και θα γίνουν εκδηλώσεις και στην Αθήνα. Η πρώτη θα γίνει στις 26 Μαρτίου στον Ελευθερουδάκη της Πανεπιστημίου και θα ακολουθήσουν δύο ακόμη στο Βύρωνα (ΘΕΜΑ και ΒΙΒΛΙΟΦΩΝΟ). Εννοείται ότ είστε καλεσμένοι όλοι οι φίλοι που επικοινωνείτε μαζί μου στο ιστολόγιο. Θα αναρτήσω προσεχώς την πρόσκληση. Θα χαρώ να σας δω από κοντά.

Μαρία (Τρίπολη) είπε...

Καλημέραααα
Το θέμα είναι κάτω από το σπίτι μου οπότε θα περάσω μια βόλτα εφόσον είμαι ΑΘήνα!!!! Αυτό στη φιλολάου δεν είναι???
Μάκια

akamas είπε...

Θα χαρώ να γνωριστούμε και από κοντά.

Μαρία (Τρίπολη) είπε...

Ax δεν το πιστεύω!!
Ξέχασα να σας πω ότι πριν καιρό ειχα γράψει στο blog μου για το κλειδωμένο συρτάρι!Όποτε έχετε χρόνο και διάθεση ρίξτε του μια ματιά εδώ http://pinkcrazyblog.wsnw.net/?p=76
Φιλάκια πολλά!!!

Anna είπε...

Καλησπέρα και απο μενα και καλη Σαρακοστή!
Σημερα ξεκινησα το τελευταιο βιβλίο σας και υποθετω αυριο μεθαυριο θα το εχω τελειωσει!
Συμφωνω μαζι σας.Το βιβλιο ειναι θεμα κυριως της οικογενειας.
Το βλεπω τωρα καθημερινά στην ταξη!Ειμαι δασκαλα βλεπετε και προσπαθω μεσα απο συζητηση και παιχνιδι να κανω τα μικρα μου να αγαπησουν το βιβλιο.
Εχουμε φτιαξει σε ταξη μας και μια μικρη βιβλιοθηκη (εχουμε και σχολική βεβαια).Εφεραν τα παιδια αγαπημενα τους βιβλια και δανειζεται ο καθενας οποιο θελει.Βαλαμε και σε μια ακρη μια μοκετα, εφεραν μαξιλαρακια και πολλες φορες οταν τελειωνει καποιος τις εργασιες του μπορει να πηγαινει σε γωνιτσα μας να διαβασει ό,τι θελει.
Οταν διαβασουν ενα βιβλιο , μας το παρουσιαζει καθε παιδι χωριστα, ζωγραφιζει μια "εικονα" που του εκανε εντυπωση ή γραφει μια διαφορετική συνέχεια.
Δε ξερω αν εγω μπορω να κανω πολλά.Οταν στο σπιτι οι γονεις καποιοων παιδιων τα εχουν μπροστα σε τηλεοραση.Ακομα ομως και αυτό το καθημερινό δεκάλεπτο ειναι πιστευω σημαντικό.Και ενα παιδι απο ολη την ταξη να αγαπησει βιβλιο ειναι κερδος για μενα.
Παντως χαιρομαι που πλεον μονα τους οταν τελειωσουν αυτο που εχουν να κανουν μου λενε "Κυρια μπορω να παρω ενα βιβλιο;Δε θελω να ζωγραφισω, θελω να διαβασω!"

ΥΓ.Την εκπομπη στη Νετ ξεκινησα να την ακουσω αλλα προεκυψε επειγων τηέφωνημα και δεν τα καταφερα!

Καλο απογευμα να εχετε!

Πασχαλία Τραυλού είπε...

Φίλη Άννα, καλωσόρισες στο blog μου. Θα χαρώ ιδιαίτερα αν μου γράψεις τη γνώμη σου για το βιβλίο μιας και σε κάθε καινούργια συγγραφική απόπειρα ο τελικός κριτής είναι πάντοτε ο αναγνώστης. Χαίρομαι ιδιαίτερα για την προσπάθειά σου όσον αφορά να "μάθεις" στο σχολικό περιβάλλον στα παιδιά να αγαπούν το βιβλίο. Σίγουρα βέβαια, το τελικό πρόσταγμα το έχουν οι γονείς και τ μέσα μαζικής ενημέρωσης καθώς αν θέλουν, όπως κάνουν πλύση εγκεφάλου για τα πάνττα μπορούν να κάνουν το ίδιο και με τα βιβλία.