Xειμωνιάζει… Στο μπαλκόνι μου επικρατεί ένα αίσθημα εγκατάλειψης τρεις μέρες τώρα που έφυγαν τα χελιδόνια που φιλοξενούσε। Γκρίνιαζα όλο το καλοκαίρι που με λέρωναν, και τώρα μου λείπουν.
Τελικά είμαι ανάποδος άνθρωπος. Το τιτίβισμα, η ατσαλιά, η ψαλιδωτή ουρίτσα τους που την έκανα χάζι όποτε σταματούσα το γράψιμο για να πάρω μια ανάσα.
Σήμερα το πρωί στο λεωφορείο κοιτούσα ολόγυρα και διαπίστωνα ότι όλοι φορούν, ακόμη και οι πιο θαρραλέοι, το πανωφόρι τους πια, θωρακίζονται σιγά σιγά για τις γρίπες και τα κρυολογήματα. Και μαζί με τις ζακέτες, μπήκαν ξανά στους ρόλους του άγχους, έσβησε οριστικά το καλοκαιρινό χαμόγελο με το άρωμα απ’ τη νέα τσίχλα με γεύση καρπούζι που μασήθηκε μανιωδώς τους τρεις μήνες που πέρασαν. Ίσως και τώρα πότε πότε να τη βάζουμε στο στόμα, μήπως και ανακαλέσουμε τη μνήμη απ’ το άρωμα και τη γεύση του καλοκαιριού.
Όχι, δεν είμαι απαισιόδοξη ούτε έχω πρόθεση να σας ψυχοπλακώσω. Κάθε άλλο. Μου αρέσει αυτή η αλλαγή. Με ηρεμεί. Την είχα ανάγκη. Το φετινό καλοκαίρι το πέρασα περιμένοντας πράγματα να συμβούν.
Περίμενα μια γέννα. Την έκδοση της Γυναίκας του Φάρου. Ενώ ταυτόχρονα κυοφορούσα. Κυοφορούσα ένα δοκίμιο τους «Εραστές της γραφής» και μέχρι πριν δυο – τρεις μέρες περίμενα και την απόφαση αν τούτο το παιδί θα γεννιόταν.
Χειμωνιάζει και είμαι ευτυχής. Όχι μονάχα γιατί λατρεύω το χουζούρι δίπλα στο τζάκι, τον καφέ μπρος στο παράθυρο ένα πρωινό με βροχή και το αισθησιακό αγκάλιασμα των μάλλινων, αλλά επειδή η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ γεννήθηκε, κι είναι όμορφη και γερή όπως τη φανταζόμουν. Την καλωσορίσαμε σε μια υπέροχη γιορτή στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ την 1η του Οκτώβρη, μια μέρα που ξεκίνησε βροχερή και κάπως λυπημένη αλλά το βράδυ στολίστηκε, έβαλε χαλαρή δροσιά και χαμόγελα και με άφησε να απολαύσω τη χαρά μου. Και η χαρά γίνεται μεγαλύτερη όταν μοιράζεται και ήμουν τυχερή γιατί μοιράστηκε με πολλούς, πάρα πολλούς.
Πολλούς φίλους – αναγνώστες πιστούς που ήταν «εκεί» για τα καλωσορίσματα του νέου βιβλίου, αφιερώνοντας το βράδυ της Παρασκευής τους σε μένα.
Πολλούς ομότεχνους που στα πρόσωπά τους διέκρινα τη συγκίνηση, την αποδοχή και την ατόφια αγάπη (κ.κ. Κώστα Καρακάση, Νίκο Καρακάση, Μάνο Κοντολέων, Αναστασία Καλλιοντζή, Τηλέμαχο Κότζια, Άρη Σφακιανάκη, Πένυ Παπαδάκη, Κατερίνα Παπανικολάου, Σπέγγο, Ελένη Τσαμαδού, Νοέλ Μπάξερ, Τέσυ Μπάιλα, Περικλή Γρίβα, Νατάσα Γκουτσικίδου, Άρη Αποστολάκη, Μαρία Χανιώτου).
Με τον εκδότη μου πέρα και πάνω απ’όλους, τον κ. Θάνο Ψυχογιό που μου έκανε την τιμή να είναι κοντά μου μαζί με τον κ. Χάρη Ψυχογιό και τη Δ/ντρια Πωλήσεων κ. Ευγενία Σουγλατζή και την κ. Κλειώ Ζαχαριάδη Υπεύθυνη Mάρκετινγκ οι οποίοι είναι πάντα για μένα «ΕΚΕΙ».
Με την έγκριτη δημοσιογράφο Εριφύλη Μαρωνίτη στην «ανάκριση» που μου έδωσε το βήμα να πω όσα ήθελα να πω για το νέο λογοτεχνικό μου εγχείρημα.
Με την εξαίρετη ηθοποιό Ζαχαρούλα Οικονόμου στις αναγνώσεις αποσπασμάτων, η οποία έντυσε με την καταπληκτική χροιά της το βιβλίο.
Με την Αθηνά Νάσσιου να κάνει τις νότες του πιάνου χαλί για να πατήσουν πάνω τους οι λέξεις.
Με την κυρία Κώστια Κοντολέων την οποία άφησα σκοπίμως για το τέλος, επειδή, πέρα από την εμπεριστατωμένη ομιλία της, οφείλω να της πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και από δω, επειδή σ’ αυτήν οφείλω το γεγονός ότι υπάρχω στον εκδοτικό χώρο, αφού αυτή ήταν η κυρία που διάβασε και ενέκρινε το πρώτο μου χειρόγραφο.
Αυτή τη φορά μάλιστα ένιωσα την ανάγκη κάποιες ευχαριστίες να καταγραφούν. Οι κάπως πιο προσωπικές που εντάχθηκαν στο τέλος της Γυναίκας του Φάρου, μιας και το ευχαριστώ είναι μια λέξη ασήμαντη μπρος στο συναίσθημα που το πυροδοτεί. Το κατέγραψα λοιπόν κι εγώ για να μην ξεχαστεί και να μην ξεθωριάσει ποτέ.
Ναι, λοιπόν είμαι χαρούμενη και συγκινημένη. Και η συγκίνηση μεγιστοποιήθηκε όταν μου ανακοινώθηκε ότι το Μάρτιο του 2011 θα εκδοθεί και το δοκίμιο «ΟΙ εραστές της γραφής». Όχι γιατί θα βγει στην αγορά ακόμη ένα βιβλίο μου. Αλλά γιατί αυτό το βιβλίο είναι οι απόψεις μου, η απολογία μου, τα συναισθήματά μου, η αλήθεια μου, η οπτική μου για τη λογοτεχνία. Γιατί αυτό το βιβλίο είμαι ΕΓΩ.
Εν τω μέσω της κρίσης και της περισυλλογής που αυτή προκαλεί ας αναζητούμε το φως στα βιβλία। Εκεί υπάρχει σίγουρα. Εύχομαι καλό χειμώνα με ζεστές σκέψεις και αισιόδοξες καρδιές.
