Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Παλιά λογοτεχνία... Μα διόλου passe...


"Zωή είναι αυτό; Πόλεμος είναι. Το να φθάση τις εις την τελειότητητα, να προτιμά άλλον από τον εαυτόν του... είναι ως ν' αποφασίση να μη ζήση εις τον κόσμον αυτόν. Είναι ως να πάη να πνιγή μοναχός του. Ψηλώνει ο νους του ανθρώπου να το συλλογίζεται. Του έρχεται να πάρη τα όρη - τα βουνά" (Οι ΕλαφροΪσκιωτοι, 2, 492, Αλέξανδρου  Παπαδιαμάντης)

Δεν υπάρχουν σχόλια: